Archive for januari, 2012

Organic Space

In English

Organic Space is een serie beelden van de levende ruimte. Met Organic Space wil ik laten zien dat het heelal dichtbij is. Je ziet ‘m namelijk niet alleen als je naar boven kijkt, of door een telescoop. Je ziet ‘m in de spiegel. We bestaan voor het grootste deel uit koolstof, net als sterren, planeten en gasnevels. De ruimte heeft ons gemaakt. Daarom zijn wij net zo vreemd als de ruimte, of net zo gewoon. Behalve graancirkelgelovigen dan, die zijn alleen vreemd. Waarmee ik wil zeggen dat Organic Space niet gaat over platgetreden paden en groene mannetjes. De serie gaat over de ruimte zoals ik ‘m zie en niet begrijp. Neem nou de oerknal. In den beginne was de singulariteit, oftewel een oneindige massa vragen. Misschien was het wel een gekrompen universum. En heeft Organic Space al eerder bestaan, maar dan andersom. Maar ik dwaal af. Waar komen de planeten eigenlijk vandaan? Uit de oerkool? En wat is donkere materie, dat in onzichtbare golven door het heelal deint? Misschien kunnen de grote telescopen het me vertellen, die velden vol sterren ontdekken en licht vangen in de verste regionen van de ruimte. Ga maar eens naar de websites van NASA en de Hubble Space Telescope, en je ziet een schoonheid die in niets lijkt op wat we kennen. Lijkt! Want de ruimte is niet vreemd, of ver. Het groeit en eet. Hemellichamen trekken elkaar aan. Het universum spiegelt zich in de kleinste levende cellen. De ruimte is vol leven! In Organic Space speel ik met die notie. De serie verenigt ‘organische’ beeldelementen met foto’s van de telescopen en sondes van onder andere NASA en ESA. Organic Space is ook een saluut aan iedereen die via die organisaties betrokken is bij het observeren en verkennen van de ruimte. Deze mensen hebben een grote mand vol vruchtbaar beeldmateriaal geproduceerd waar ik mee kan werken. Ik breng vele, vele uren door in hun beeldbanken. Maar dat is niets vergeleken met de eindeloze uren die wetenschappers doorbrengen op koude bergen of in woestijnen, om de hemel te bestuderen, data te analyseren of te wachten op een wowsignaal. Misschien zien ze op een goede dag een ruimte-pteropod voorbijzwemmen. Of horen ze het verre gezoem van een Ori Colubris…

Bekijk Organic Space.

Organic Space (English)

Organic Space is a series of images about the living universe. Organic Space intends to show that the universe is more familiar than one might think. After all, the patterns and elements of space are inside us and all around us. You can see them when you look up at the night sky, when you look through a microscope, or in a mirror. The universe made us. We’re rich in carbon, like stars and planets. The universe grows and changes, like we do. It consumes and produces fuel. Celestial bodies can’t help but gravitate to each other. That’s why I think space is just as strange as we are, and just as normal. Exept for crop circle conspiracists, who are just strange… I mean to say that little green men or other corny theories are not what Organic Space is about. It’s about the way I see the universe and fail to understand it. Take the big bang for instance. In the beginning was the singularity, an infinite mass of questions. What if it was a shrunken universe? That means that I could be repeating myself. But I digress… Where do planets come from really? Maybe they grow in cabbage patches. And what is dark matter, flowing around like a swarm of krill? Maybe the big telescopes can tell, peering like they do into the cavities of space, capturing light bending around the blackest of holes. Go if you will to the Hubble Space Telescope website, and you will see what it discovered. In Organic Space I combine some of those pixel perfect discoveries with images of organic life, shaping and exploring my living universe. Organic Space is also a tribute to everyone involved in observing, studying, mapping and exploring space. They’ve provided me with a big basket of very fruitful material to work with. I’ve stopped counting the hours I spend in the image libraries of space institutions like NASA, ESA and JPL Caltech and behind my own computer – searching, trying, combining, photoshopping, rejecting and searching again. But that’s nothing compared to the endless hours scientists spend on cold mountains, in deserts and laboratories, studying the night sky, analyzing data, constructing little vehicles or waiting for a wow signal. Maybe one day they’ll see a space pteropod cruisin’ by. Or hear the distant humming of an Ori Colubris…

Go to Organic Space.